WORKS

Premiere in NFM / Concert in S1

Visualisation by Tomasz Strojecki

List of performances:

2020

22 September

Warsaw (PL), The Witold Lutosławski Concert Studio of the Polish Radio, Warsaw Autumn

NFM Leopoldinum String Trio (Christian Danowicz – violin, Michał Micker – viola, Marcin Misiak – cello)

 

2019

5 December

Poznań (PL), Ignacego Paderewskiego Academy of Music Chamber Concert Hall

Sepia Ensemble

 

2018

8 November

Wrocław (PL), National Forum of Music, The Chamber Hall

NFM Trio Smyczkowe Leopoldinum (Christian Danowicz – violin, Michał Micker – viola, Marcin Misiak – cello)

Tytuł utworu pochodzi od dwóch słów: greckiego πρίσμα (prisma – pryzmat) i łacińskiego iris (tęcza). Oba wyrazy mają silny związek z optyką. Pierwszy odnosi się do dyspersji, czyli zjawiska rozszczepienia światła. Drugi nadał nazwę zjawisku optycznemu – iryzacji (tęczowaniu).

Każde z tych zjawisk miało wpływ na treść kompozycji. Pierwsze – dyspersja – stało się podstawą do utworzenia trzech różnych temp początku utworu – po jednym dla każdego z muzyków – i wykreowania wrażenia rozproszenia (zwolnienia) wiązki poszczególnych partii względem pozostałych. Mamy odczucie, że skrzypce grają w tempie najszybszym, altówka w wolniejszym, a wiolonczela – w najwolniejszym. Już sam początek zaznaczają miarowe rytmy, de facto te same dla każdego z instrumentów, ale będące w trzech różnych tempach, skorelowanych ze sobą prostą proporcją 2:3 i 3:4.

Na tle tych rytmów – jak w procesie iryzacji – pojawiają się coraz liczniejsze ozdobniki, gesty instrumentalne, przebiegi wzbogacające surową rytmiczną partię z początku utworu. Ornamenty te mienią się coraz bardziej na tle zanikających prostych rytmów, niczym opalizujące kolory powstałe na skutek iryzacji na wielowarstwowej powierzchni przezroczystych lub półprzezroczystych ciał (np. masy perłowej, plamy benzyny czy bańki mydlanej) w wyniku interferencji światła.

Zamówione przez Narodowe Forum Muzyki (NFM).

The title of the work comes from two words: Greek πρίσμα (prisma – prism) and Latin iris (rainbow). Both words have a strong connection with optics. The first refers to dispersion, i.e. the phenomenon of light dispersion. The second one gave the name to the optical phenomenon – iridescence (irradiation).

Each of these phenomena influenced the content of the composition. The first – dispersion – became the basis for the creation of three different tempos of the beginning of the work – one for each of the musicians – and for the creation of the impression of dispersion (release) of the beam of individual parts in relation to the others. We feel that the violin plays at the fastest tempo, the viola at a slower one, and the cello at the slowest. The very beginning is marked by steady rhythms, de facto the same for each of the instruments, but at three different tempos, correlated with each other in a simple 2:3 and 3:4 ratio.

Against the background of these rhythms – as in the process of irritation – appear more and more ornaments, instrumental gestures, runs enriching the raw rhythmic part from the beginning of the piece. These ornaments sparkle more and more against the background of disappearing simple rhythms, like opalescent colors created as a result of iridescence on the multilayered surface of transparent or translucent bodies (e.g. pearl mass, gasoline stains or soap bubble) as a consequences of light interference.

Commissioned by the National Forum of Music (NFM).

SCORE

AUDIO

Prismiris for violin, viola and cello (2018)

 

Duration: 12’00”

 

Review (PL)

Prismiris

28 kwietnia 2022