Rozproszony kamień. To może być najbliższe tłumaczenie tytułu tej kompozycji. Utwór zaczyna się od ścisłej pulsacji i rozwija się do pierwszej kulminacji, w której wszystkie instrumenty zaczynają stopniowo grać w jednym z dwóch temp oraz w różnych rytmach. Jest to pierwszy raz w tym utworze, kiedy lita struktura zaczyna pękać i się rozprzestrzeniać. Następnie w kolejnym odcinku faktura jest zbyt złożona, aby usłyszeć poszczególne rytmy, ale to, co jest wyraźnie słyszalne, to fakt, że gęstość faktury się kumuluje. Każda fala orkiestry jest mocniejsza i zawiera więcej dźwięków. Po tym fragmencie narracja muzyczna powraca do mniej lub bardziej wyraźnych rytmów, które za chwilę pojawią się w dwóch warstwach czasowych (heterochronia) powiązanych w prostej proporcji (4:5, 3:4). Ta technika ponownie pozwala poczuć, że faktura zaczyna się rozprzestrzeniać. Podobnie jak w tytule, skała jest znów rozproszona.

 

Liolit (PL)

06 maja 2022

WORKS

EN