Utwór zaplanowany jest jako cykl fortepianowy, w którym zaprezentowane zostaną wszystkie podstawowe elementy mojego Systemu Konstrukcji Okresowych. Każda miniatura cyklu oparta jest na wybranym materiale wysokościowo-dźwiękowym, pochodzącym z szeregu naprzemiennych interwałów. Układy wybranych interwałów w połączeniu z przeważnie cyklicznymi rytmami określają specyficzną barwę i fakturę każdej części cyklu.

Pierwsza miniatura Gliptopalinomia 7.2, 2.7, ... napisana jest wyłącznie przy użyciu kwinty czystej (7 półtonów) i sekundy wielkiej (2 półtony). Interwały te nadają powtarzanym frazom jasną, błyszczącą i lekką brzmieniowość. Stwarza to wrażenie opalizującej płynnej materii, szybko zmieniającej swój kształt w zapętlonym ruchu.

Druga – Gliptopalinomia 7.1, 1.7, 3.5, 5.3, ... oparta jest na bogatszej sekwencji interwałów. Zestawienia dwóch grup: kwinty czystej i sekundy małej (7.1, 1.7,); tercji małej i kwarty czystej (3.5, 5.3) brzmią mgliście i mrocznie. Faktura tej miniatury – w miarę rozwoju utworu – staje się coraz bardziej złożona, ale bardzo często można usłyszeć początkowy motyw bardzo szybkiego powtarzania akordu, wykonywanego przez pianistę w dwóch mniej lub bardziej odległych rejestrach: wysoki-niski-wysoki lub niski-wysoki-niski. Imituje to dźwięk odbicia lub skoku. Motyw ten wypełnia większą część przestrzeni utworu. Czasem jest wyraźnie słyszalny, jak na początku utworu, czasem jest bardziej ukryty wśród innych rytmów, szybkich przebiegów czy figur arpeggio.  Tworzy to poszarpaną i chropowatą fakturę, dramatyczny i szybki ruch, siłę, sprężystość i wirtuozerię. 

Część trzecia Gliptopalinomia 10.1, 1.10, ... składa się wyłącznie z dwóch interwałów: septymy małej (10 półtonów) i sekundy małej (1 półton). Ta część cyklu jest bardzo powolna, delikatna i prawie przezroczysta, ponieważ zawiera bardzo mało dźwięków. Po części drugiej, trzecia brzmi jak kilka kropel deszczu z rzadka kapiących na parapet po burzy.

Czwarta miniatura Gliptopalinomia 6.3, 3.6, 6.3, 3.6, 5.4, 4.5, 5.4, 4.5, ... nawiązuje do idei muzycznych "perpetuum mobile", czyli krótkich form o cyklicznie powtarzającej się treści. Utwór składa się z szybkiej partii zarówno fortepianu, granego lewą ręką, jak i przekształconego elektronicznie brzmienia Rhodes piano, które wykonawca gra prawą ręką na klawiaturze MIDI. Pianist(k)a wykonuje całość trzykrotnie. W tym czasie partia elektroniki "wychyla się" o ćwierć tonu w dół i odbiorca może usłyszeć interferencje pomiędzy prawą i lewą ręką.

 

Gliptopalinomia (PL)

07 maja 2022

WORKS

EN