W utworze Accant abstrakcja pozornie miesza się konkretem. Tu bowiem tytuł nawiązuje do pewnej śródziemnomorskiej rośliny, której liście (cechujące się specyficznym kształtem) w starożytnej Grecji stały się inspiracją podstawowego motywu zdobniczego głowicy kolumny w porządku korynckim. Nie jest to jednak próba przeniesienia na grunt muzyki wrażeń wzrokowych. W skojarzeniu tym chodzi jedynie o ideę skomplikowanych kształtów liścia, które przypominają złożoną fakturę pierwszej fazy kompozycji. Poza tym tytuł ukrywa już tylko nie powiązane ze sobą znaczenia. Mamy ukryty w nim skrót słowa akordeon (acc.), aluzję do symetrii (acca-), złamanej symetrii (acca-nt), dalekie odniesienie do śpiewności (canto – z włoskiego „śpiewam”) i jej antynomii (przedrostek a-).

 

Accant (PL)

07 maja 2022

WORKS

EN